غیبت

امروز هم  درباره ی  یکی  دیگر  از  گناهان  زبان بحث میکنیم  این  را  همیشه یادتان  باشد.ظلم به دیگران  تنها محدود به قتل و دزدی و کارهای کثیفی از این دست نمی شود؛ صدمه زدن و ناکار کردن آبروی مردم هم ظلم به آنهاست؛ ظلمی که غیبت و تهمت شعبه های شوم آنند.متاسفانه یکی از سوژه های اصلی محاورات که به شدت بین مردم مرسوم شده است عمل زشت غیبت و تهمت می باشد. این روزها زمانی که افراد همدیگر را ملاقات می کنند و یا در میهمانی ها حاضر میشوند عملاً حرفی جز غیبت کردن درمورد دیگران ندارند و با هیجان کامل به این کار مبادرت می کنند. برخی هم به خود اجازه میدهند در حریم خصوصی ترین مسائل دیگران وارد شوند و به امر و نهی و دخالتهای بی مورد بپردازند

پیامبر اکرم (ص) در شب معراج به آتش جهنم نظر افکند و دید گروهی مشغول خوردن مردار هستند. به جبرئیل فرمود: این‏ها چه کسانی هستند؟

جبرئیل پاسخ داد: این‏ها کسانی هستند که گوشت مردم را می‏خورند.

از آن جا که در قیامت، اعمال انسان تجسم می‏یابد؛ اگر عمل، گناه و سیئه باشد، شکل حیوانات را به خود می‏گیرد و اگر حسنه باشد، مفرح است و به شکل حوریه و غلمان درمی‏آید و صالحان در قیامت عمل خود را به شکل حورالعین در آغوش می‏گیرند و اهل غیبت، در دوزخ مردارخوارند.

امیرمؤمنان علی (ع) می‏فرماید: الغیبه قوت کلاب النار.

غیبت، خوراک سگ‏های آتش است.

حالاچی  کارکنیم که  غیبت  نکنیم قبل  از  اینکه  راه کارهای ترک غیبت را بازگوکنم    مقدمه ی  کلامم رابایک داستان آغازمیکنم

داستان:رسوا نشدن گناهکار…

در منطقه بنی اسرائیل در زمان حضرت موسی (علیه السلام) قحطی شدید شده بود، مردم بسیار نگران شدند ، حضرت موسی و مردم حدود ۷۰ مرتبه برای دفع بلا و نزول رحمت خداوند دعا کردند اما چاره ای نشد…

یک روز که حضرت موسی در حال مناجات با خدا بود- ندا آمد که ای موسی تو نزد ما آبرو و کرامت داری، اما در میان مردم شخصی هست که چهل سال است آشکارا معصیت خدا می کند تا زمانی که او در میان شماست دعای شما مستجاب نمی شود، او را پیدا کنید و از میان مردم اخراج کنید تا دعایتان مستجاب و رحمت الهی شامل حالتان شود…

یک بار دیگر که حضرت موسی همراه با مردم برای نزول رحمت خدا دعا می کردند، حضرت موسی در بین مردم صدا زد ” ای شخصی که چهل سال است گناه می کنی ، از میان مردم بیرون بیا ، خداوند به خاطر تو رحمتش را بر ما نازل نمی کند… چند بار صدا زد! آن شخص متوجه شد که حضرت موسی با اوست ، نمی دانست چکار کند!؟ دانست اگر در بین مردم بماند ، رحمت خدا از شهر و آن قوم دور می ماند و اگر بیرون بیاید شناسایی می شود و آبرویش می رود و رسوا می شود…

به فکر فرو رفت و از راه دل به خدا عرض کرد: الهی به علت نادانی  تو را معصیت کردم، حالا آمده­ ام به درگاه تو در حالی که توبه کننده و پشیمانم، پس مرا قبول بفرما.  هنوز سخن مرد توبه کننده تمام نشده بود که ابری ظاهر شد و باران زیادی آمد…

حضرت موسی  عرض کرد: خداوندا تو باران رحمتت را بر ما نازل کردی و حال آنکه یک نفر از میان این جماعت بیرون نرفت !؟ خطاب رسید: ای موسی همان کسی که به خاطر او رحمتم را از شما قطع نموده بودم حالا بواسطه او رحمتم را نازل کردم…

حضرت موسی عرض کرد: خداوندا آن بنده را به من نشان بده ؟ خطاب رسید : ای موسی من او را در حالتی که معصیت می کرد رسوا نکردم، حالا که توبه کرده چگونه او را رسوا کنم! او را رسوا نمی کنم….

مراقب باشیم که آبروی دیگران را نبریم، هرچند گناهکار باشند، سعی کنیم به آنها در جهت دوری از گناه کمک کنیم…

در روایات آمده که ” آبروی مومن از کعبه بیشتر است”

دنبال عیب دیگران نباشیم – دنبال عیبهای خود باشیم!

قبل  از  اینکه  غیبت کسی  رو  بکنیم به  یاد  این  صفت خدا

(ستارالعیوب :یعنی پوشاننده عیوب)بیافتیم

به  این  بیاندیشیم خداباآن  عظمت و بزرگیش ماهرچقدرهم مرتکب وگناه بشیم

هیچ وقت  خدادلش  نمی یاد بندش  رو  رسواکنه اگر  قراربودخدامارورسواکنه  ماباهرباردروغ  گفتمون مثل پنیکیو دماغمون  دراز  میشد وهمون لحظه خدامارو  رسوامیکرداماخداآبروبنده اش خیلی  براش قیمتی یه خیلی

اما  متاسفانه نه تنها  دردنیای غیرمجازی  بلکه دردنیای  مجازی توی خیلی  از  سایتها  می  بینیم فلان بازیگرفلان فوتبالیست یک  روز  شیطون توی  جلدش  رفته درخفاوپنهای  مرتکب  گناه ومعصیتی شده رافاش می  کنند

آبروانسان مثل  یک  لیوان آبی  ست  که  اگر  ریخته  بشه دیگه  ریخته شده

که این  برملاکردن وفاش  کردن وآبروبردن  بنده  ای حتی گناهش از زنا هم بدتره

ومابه  همین  سادگی  با  زبونمون   چنین  معصیت  بزرگی  رو  می  کنیم غیبت  کردن تنها  که بازبان نیست بلکه باچشمامونم میشه غیبت  کرد

مثلا  وقتی  توی  یک  سایتی  می  ریم  که  می  بینیم حرف  از  فاش  کردن یک  بازیگریست  که  درپنهانی  معصیتی  کرده  اگر  روی  ان  متن  کلیلک  کنیم  وآن  مطلب  رو  بخونیم معصیت  کردیم

شاید  این  سوال  براتون  پیش  بیاد  غیبت  اصلا  یعنی  چی ؟غیبت یعنی  برملاکردن عیوبهاومعصیتهای پنهانی شخص مثلا فلان بازیگری  درپنهانی  یک معصیتی کرده اگردرموردآن شخص حرفی زده بشه آن  غیبته اما  مثلا حرف  زدن از گلشیفته  فراهانی که  العان  رفته  خارج  وتوی  یک  فیلمی   بدن  خودش  رو  به  نمایش  گذاشته حرف زدن  ازاین  شخص  غیبت  نیست چون لخت  شدن وخودش  رو  به  نمایش  گذاشتن یک  امر  پنهانی نبوده  این  شخص بامیل  خودش خواسته  همه  ببیننش پس  گفتنه  اینکه خبرداری  گلشیفته  فراهانی  توی فیلمی بدنش  رو  به نمایش  گذاشته غیبت  نیست غیبت  مربوط به یک مسئله پنهانی ست مثلافلان فوتبالیست  یافلان بازیگردرپنهانی  مرتکب  گناهی  شده که اگر  درمورداین  شخص  باکسی  صحبت  کنیم وآن شخص  هم درجریان این موضوع نبوده وشما  براش  بازگوکنی ویامطلبی  توی  سایتی بخونی  این گناه محسوب میشه

پس  سعی  کنیم  این  صفت  خدارا(ستارالعیوب ) توی  وجودمون داشته باشیم .

به هر زحمتی هم که شده، عنان نفس زبان را به دست بگیریم تا به مرور زمان به راحتی از غیبت کردن پرهیز نمایم.

سعی  کنید اگر  درجمعی  غیبت کننده عیبی دنیایی را مطرح کرد، شما در جواب بگوید اینها که عیب نیست؛ بلکه گناه کردن عیب است؛ و اگر عیبی اخروی مطرح کند، برای یاری کردن برادر دینی اش بگوید: بالاخره افراد گاهی مرتکب خطا می شوند بهتر است برای او طلب آمرزش شود نه عیب جویی و غیبت.

امام صادق علیه السلام به نقل از رسول خدا فرمود:”

آگاه باش کسی که بر برادر خود منت بگذارد و غیبتی را که در مجلسی درباره او شنیده است رد کند، خداوند متعال هزار باب از بدی در دنیا و آخرت از او رد می کند و اگر با وجود توانمندی از این کار خودداری ورزد، برای او مثل گناه کسی است که هفتاد بار او را غیبت کرده باشد، خواهد بود.”

روایت دیگری در این زمینه از رسول خدا(ص) آمده است. آن بزرگوار فرمود:

” ای علی! کسی که نزد او برادر مسلمانش غیبت شود و بر یاری کردن برادرش- دفع غیبت او- توانا باشد و او را یاری نکند، خداوند او را در دنیا و آخرت رسوا می کند.”

درگام  بعدی  سعی کنید خوبیهای مردم را ببینیم و به دنبال معایب آنها نباشیم.

آورده اند که حضرت عیسی(ع) با عده ای از حواریون از جایی عبور می کردند که به مردار سگی برخوردند. همراهان گفتند: چه مردار بدبویی! حضرت عیسی(ع) فرمود: چه دندانهای سفیدی دارد.آنها نقص مردار را دیدند و حضرت عیسی کمال آن را گوشزد کرد.

چقدر خوب است بیش از آنچه به عیب های دیگران توجه کنیم به دنبال کشف عیبهای خود باشیم. چنان که رسول خدا(ص) فرمود:” خوشا به حال کسی که مشغول بودن او به عیبش، او را از عیب جویی دیگران باز دارد.”

 

بازدید: 1