شعری در وصف خیر مدرسه ساز

بماند نام نیکـــو در جهـان شاد *** زمــــردان نکو هـــــر شهر آباد

ترابی مقـــدمت با فَر و با گل *** گــل ولالــه نثــــار ، همتت گــل

چه همتها کــه مــانده یـــادگاری *** ولایت گل نمــودی ، مانــدگـاری

به عشق ِخــدمتی اهـــل ولایت *** یقیــن اهـــل بهشتــی در قیــامت

فقیران ، مستمـــدان دستگیــری *** علی واری به فکـــر فــــرد پیری

چه همتها که درغـــربت نمودی *** عمل مـــردانه حیدروار بــودی

ولایت از نشانت گـــل به شادی *** گلستان شد زجودت دشت وبادی

همه فکرت ضعیفان درد مندان *** پناه دادی به غربت نیک مــردان

بدان در جونقان نامت نکو ماند *** هرآنکس گل بـدیـدم،همتت خواند

گل همت دبیـــــرستان بنـایت *** بنای خیرمــاند، جانهــــا فدایت

ز اول فکر نیکت فکــر خدمت *** یقین یاری به مردم اهل غیرت

به نام نوروزونوروزی نمایان *** همه عیـــدی مــــرامت ماه تابان

بدانم جـــــونقان آبـــاد هر روز *** به همت رادمردی همچو نوروز

گل امید با غیــــرت بــه پا شد *** به شهــرم همتت قــدر طلا شد

بنای مدرسه از صالحات است *** یقین بهرت همیشه بـــاقیات است

مقدم یادی از مــردان نمـــــوده *** چنین یادی به دروان پــــاک بوده

بازدید: 14